Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
PAKHAN en zijn familie
Een weblog over het verleden en heden van onze families. DEHNE EN STOLZE
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Mary en Han Dehne-Stolze



Mijn Profiel

handehne
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Pensioenperikelen
09 januari 2011 00:46

DE INDO
13 februari 2010 20:54

NAWOORD VAN MARY
02 augustus 2009 00:03

DE ZOEKTOCHT NAAR MARY's ...
06 juli 2009 23:14

BIJZONDERE RECEPTEN
02 juli 2009 21:34




Fotoboeken

Nog geen foto's toegevoegd.






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten

Maria Knijn
05 april 2011 14:37
_
Hallo Han en Mary, Aangezien ik het stuk van Han van hyves op mijn groep heb gezet, wilde ik jullie vragen of ik het stuk van de voorpagina daarbij mag zetten. Want zoiets is vreselijk voor iemand en ik vind het heel belangrijk voor Indische mensen dat zij weten hoe zij een leven vol schaamte heeft gekend toen zij eenmaal wist wie haar vader was. liefs Maria

Ilse Henriette Thomson
16 augustus 2010 16:37
_
Lieve mensen, En daar ben ik dan. In het gastenboek van Mary en Han Dehne. Tot afgelopen zaterdag 14 augustus nog nooit iets van jullie gehoord. Aanleiding: De tentoonstelling "enkele reis Holland" in het Tropenmuseum te Amsterdam. Ik had gemengde gevoelens en daarna kwamen er veel vragen bij mij op over die tentoonstelling. Daarna een aankondiging in de krant over een voordracht van Eliza Thomson bij de Indie herdenking in Amstelveen afgelopen zaterdag. Een telefoontje naar mw. Thomson, een kennismaking op de herdenking, gesprekken met andere mensen die de herdenking bijwoonden, enz. waren het resultaat. En het einde van mijn zoektocht is nog niet in zicht, vrees ik. En het voelt intens goed. Hartelijke groeten, Ilse H. Thomson Amsterdam, 16 augustus 2010

Hartelief
19 juli 2009 18:31
_
Ha han en mary het ziet er prachtig uit zeg. dank jullie voor de link. ik ga rondsnuffelen. groetjes hartelief




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door corn1948 om 15:05
_
Corn1948 Online

Door kapak63 om 15:03
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door hehety om 14:57
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door WillemijnF om 14:53
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door WillemijnF om 14:53
_
WillemijnF Online

Door JanJense om 14:52
_
JanJense Online

Door ramapi om 14:49
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door hehety om 14:47
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst





_

Andere artikelen



NAWOORD VAN MARY

Zowat 54 jaar heb ik moeten zwijgen over mijn afkomst. Een soort ongeschreven wet was dat. Je was immers het kind van de vijand en om dat er geen uitleg kwam van mijn ouders had het een echt verdacht geurtje. Immers als er over de Jappen werd gesproken, meestal mocht ik dat niet horen, dan ging het altijd over die verschrikkelijke dingen die men had meegemaakt. Toen ik dus op een onverantwoorde manier hoorde dat ik het product was van zo'n Japanner haalde je het niet in je hoofd om in dergelijke gesprekken betrokken te raken, laat staan om te vertellen dat je biologische vader zo'n Japanner was.

MET HEEL VEEL ANGST IN HET LIJF HEB IK UITEINDELIJK IN 1995 MIJN NKINDEREN DURVEN VERTELLEN DAT ZIJ IN FEITE EEN JAPANSE GROOTVADER HADDEN.

Praktisch alle Japans-Indische nakomelingen zijn groot geworden en opgevoed als normale Indische kinderen en hebben vele en vele jaren niet geweten van hun werkelijke afkomst. Er is daarom geen enkele reden om hun anders te behandelen. Helaas ontmoeten wij nog steeds in ons leven bij sommige anderen een weerstand tegen het recht om te leven.

HET IS BEGRIJPELIJK DAT DE GENERATIE DIE ERNSTIG TE LIJDEN HEEFT GEHAD VAN DE WREEDHEDEN DIE IN DE OORLOG DOOR JAPANNERS WERDEN BEGAAN EEN NOG IMMER VOORTDURENDE WROK KOESTEREN TEGEN ALLES WAT JAPANS IS.

Maar het is onmenselijk om de kinderen daarvan de rekening te presenteren. Zij hebben er immers niet om gevraagd geboren te worden en hebben er recht op dat alles waarvoor de "Internationale Rechten van het Kind" staan ook voor hen opgaat, zelfs nu ze al ruim volwassen zijn.

Alle overheden, zowel de Japanse als de Nederlandse, dienen zich te beseffen dat zij een morele verantwoordelijkheid heben om deze kinderen bij te staan en te ondersteunen in hun vaak zeer moeilijke zoektocht naar hun vaders en/of familieleden in Japan.
De zogenaamde regels ter bescherming van de privacy zullem in dit geval anders gehanteerd dienen te worden, mede omdat die bescherming de privacy van de kinderen geweld aan doen.

ZIJ HEBBEN ER RECHT OP OM TE WETEN WAAR ZE VANDAAN KOMEN. DAT MOET EEN MEER DAN SOCIALE PLICHT ZIJN VAN ZOWEL DE JAPANSE ALS DE NEDERLANDSE OVERHEID.

HET ZOEKEN NAAR JE BIOLOGISCHE VADER IS IN FEITE HET ZOEKEN NAAR JEZELF. IEMAND DIE ÉÉN VAN ZIJN OUDERS NIET KENT, KENT ZICHZELF MAAR VOOR DE HELFT.
Alleen om die reden is het voor veel kinderen in deze wereld van belang dat zij - als het kan - geholpen moeten worden bij hun zoektocht, als zij dat willen.

Nog steeds zijn er kinderen (inmiddels dikke 60ers) die angst hebben om voor zichzelf uit te komen, bang afgewezen te worden, vernederd of uitgestoten te worden. Het simpele feit dat ze geboren zijn is al belastend en dat wordt bovendien vaak verergerd door alles wat zij hebben meegemaakt gedurende de Bersiapperiode of wat hun moeder of ouders hebben meegemaakt tijdens en na de Japanse bezetting in het voormalig Nederlands Indie.





Geplaatst op 02 augustus 2009 00:03 en 1014 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Marianne  
02 aug 2009 11:54
Gruwelijk om een kind verantwoordelijk te houden voor zijn ontstaan..

Ofsen  
20 sep 2009 17:32
het was zeker een zeer ingrijpend maar ook ontroerend verhaal. ook de laatste regels treffen me, want menigeen weet zo weinig van die tijd af. vandaar ook mijn boek het zeven kamp. en die overheden, ach laat ik er maar over op houden.
_





_
Frits1947  
24 okt 2009 11:22
Goede morgen, ik las net je verhaal, en ik vind dat je gelijk hebt! Mijn man heeft de Bersiap periode meegemaakt en heeft met zijn moeder en twee broertjes in een kamp gezeten.Zojn vader zat toen op Burma, als krijgsgevangene. Dat was natuurlijk verschrikkelijk maar je mag er de kinderen niet op aan kijken en ook niet alle Jappanse mensen natuurlijk, hetzelfde is het met de Duitse mensen..toch, ook grotendeels de bevolking stond niet achter het regime. !! wilde het even kwijt om het je te zeggen en..jij bent jij!!!
fijn week-end en gr Frieda

Ofsen  
24 okt 2009 15:06
hopelijk heb je het nu een plaats kunnen geven. als je op mijn weblog kijkt, zevende kamp, lees je over mijn tijd in de oorlog. ik was toen 2,5 jaar en mijn zus 4 mnd. toen we de kampen ingingen.
_





_
Jeannest  
13 feb 2010 16:18
Wat moet je als kind ongelukkig zijn geweest
En later als volwassen . Niemand mag een kind aanrekenen wat er gebeurde voor het er was .
Liefs Jeanne

Gast  11 okt 2011 22:43
lieve mary, ik had op de site van joyce ook al een reactie gegeven, maar wil dat hier ook nog even doen, omdat ongeacht waar je roots liggen, je trots mag zijn op wie je bent, je bent uniek en mooi en hebt alle recht om hier op deze aarde rond te lopen, elke oorlog was en is verschrikkelijk, en de kinderen van de mensen die dader of slachtoffer waren hebben al genoeg gehad aan het lijden van hun ouders, net zo goed als de duitse kinderen, of de joodse kinderen of afgaanse kinderen het recht hebben op hun "ZIJN" zo ook jij, voel je gekoesterd, ook jij bent een kind van God. Mijn vader heeft ook in een jappenkamp gezeten en ik heb hem nog nooit een slecht woord hren zeggen over noemand, omdat hij geloofd dat het in ons ieder als mens zit op slechte dingen te kunnen zijn, net als het in een ieder van ons zit Goed te zijn, en wij daarvoor nooit mogen oordelen over iemand, wij zijn in de eerste instantie allemaal Mens, en elke oorlog is verschrikkelijk.
Ik hoop dat je het zelfs in je hart vind om de cultuur die ook deel van jou is te omarmen, omdat er ook heel veel mooi uit voorkomt, een prachtige cultuur, en hoop wijsheid, prachtige muziek, en schitterende plaatsen, ook dat is Japan. Ik hoop dat je je indentiteit vind, en die zit in je hart lieve mary, jij bepaald wie je bent xxx heel veel liefs en sterkte in je zoektoch, Myrna
_